მწვრთნელის და რუსეთის წინააღმდეგ: კახიაშვილის ორი ბრძოლა ერთ დღეში

სპორტის ისტორიაში მხოლოდ ექვსი ათლეტია, ვინც ზედიზედ სამი ოლიმპიური თამაშების მოგება შეძლო. მათ შორისაა ქართველი ლეგენდა, კაცი, რომელმაც ძალოსნობის სამყაროში ეპოქა შექმნა — კახი კახიაშვილი.

მისი გზა უნიკალურია: მან სამი ოქრო მოიპოვა, მათ შორის პირველი — გაერთიანებული გუნდის სახელით (1992), ორი კი — საბერძნეთის დროშით (1996, 2000), თუმცა მისი გული ყოველთვის საქართველოს ეკუთვნოდა.

სასწაული ბარსელონაში: როცა მწვრთნელს არ დაუჯერა

ყველაზე დრამატული 1992 წლის ბარსელონის ფინალი იყო. 90 კგ წონით კატეგორიაში, ატაცის შემდეგ, კახი 12.5 კილოგრამით ჩამორჩებოდა თავის მთავარ კონკურენტს, რუს სერგეი სირცოვს.

გაერთიანებული გუნდის მწვრთნელი, ვასილი ალექსეევი, აშკარად რუს სპორტსმენს ემხრობოდა. ბოლო ცდის წინ მან კახის უბრძანა, დაეფიქსირებინა წონა, რომელიც მხოლოდ ვერცხლის მედალს მოუტანდა.

კახიაშვილმა მწვრთნელი არ მოისმინა.

მან თავად მოითხოვა 235 კგ — წონა, რომელიც მსოფლიო რეკორდის გამეორება იყო. დარბაზი გაიყინა. კახიმ ეს წარმოუდგენელი წონა ჯერ აიტაცა, შემდეგ კი აკრა და დააფიქსირა.

რადგან კახიაშვილი (89.25 კგ) კონკურენტზე მსუბუქი იყო, ვიდრე სირცოვი (89.45 კგ), ის ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა!

„სანამ არ გამოასწორებთ, კვარცხლბეკზე არ ავალ“

ამ ისტორიას მეორე, არანაკლებ მნიშვნელოვანი მომენტი ამშვენებს. დაჯილდოების ცერემონიაზე ორგანიზატორებს შეეშალათ და კახის სახელის გასწვრივ ტაბლოზე „Russia“ (რუსეთი) დააწერეს.

კახიაშვილმა კატეგორიული უარი თქვა კვარცხლბეკზე ასვლაზე, სანამ შეცდომას არ გამოასწორებდნენ და ორგანიზატორებს ანიშნა, რომ ის საქართველოდან იყო. რამდენიმე წუთში ტაბლოზე ამაყად აინთო — „Georgia“. ეს იყო ახლად დამოუკიდებლობააღდგენილი ქვეყნისთვის უდიდესი მორალური გამარჯვება.

მემკვიდრეობა

კახიაშვილის რეგალიები ამით არ სრულდება. ის ასევე არის:

• მსოფლიოს 3-გზის ჩემპიონი (1995, 1998, 1999)

• მსოფლიოს 2-გზის ვერცხლის პრიზიორი (1993, 1994 – საქართველოს სახელით)

• ევროპის 4-გზის ჩემპიონი

• 7 მსოფლიო რეკორდის ავტორი (მისი რეკორდი ატაცში, 188 კგ, 19 წლის განმავლობაში რჩებოდა დაუმარცხებელი!)

მიუხედავად იმისა, რომ 1994 წელს, საქართველოში არსებული მძიმე პირობების გამო, კარიერა საბერძნეთის სახელით გააგრძელა, ის 2005 წელს სამშობლოში დაბრუნდა და დღემდე ქართული სპორტის უდიდეს სიმბოლოდ რჩება.